等待
                               谁还闻从前的约定
                               在那群星闪耀的夜晚
                               湖边的我们
                               勾着手指的山盟海誓

                               谁还曾听见你坚定的对我说
                               会回来的话
                               不争气的眼泪流下时
                               谁还曾感觉你温暖的胸膛

                               你手掌的余温
                               离去的背影
                               永远的定格
                               和血红的落日

                               曾经我们嬉戏的山坡
                               那些缤纷灿烂的花儿啊
                               谢了没了不见了
                               手中的魔杖
                               挥舞着让他们重新开放
                               不希望你回来看见
                               荒芜的土地

                               曾经我们漫步的小路啊
                               依稀看见老桑树下
                               你高瘦的身影
                               然后视线渐渐模糊不清
                               不知是天空靡靡的细雨
                               还是我伤心的落泪

                               我在桑树下等待
                               一年又一年
                               直到天空的群星已然黯淡
                               战火终于蔓延到这 安详的国度

                               花儿烧毁了我的魔法救不了它们
                               邪恶的铁蹄践踏在我们曾经
                               私语的地方

                               我站在桑树下
                               痴痴地等待 直到

                               黑色的刀刃紧逼在咽喉
                               我还站在我们第一次相遇的
                               老桑树下
                               痴痴地等待着
                               你弯起嘴角的笑容
                               出现在路的尽头

好久以前写的了  
纪念曾经的＜Final Fantasy>(特别是ＦＦ－Ｘ）

不错哦   呵呵

如果
我们
多按几次
回车
那么
很多东西都可以
视为诗词
而
存在
ps:以上对楼主没有什么特别的意思.仅仅是个人对现代诗词的想法.还是古诗好啊!